Lətifələr

İki kişi parkda oturub. Biri: Qocaldıq. O biri: Bəli, amma ağıllandıq. Biri: Doğru, indi başa düşürəm ki, qocalmışam.

Molla Nəsrəddin bir gün camaat ilə gəmi ilə gedirmiş. Dəniz fırtınalıymış. Hamı qorxurmuş. Molla sakit oturub yemək yeyirmiş. Deyiblər: Qorxmursan? Molla deyib: Niyə qorxum? Dəniz hiddətlənib, mənə nə aidiyyatı?

Kişi maşın sürür, polis saxlayır: Qırmızıdan keçdiniz. Kişi: İmkan yox idi, arxamda arvadım var idi.

Uşaq: Ata, pul nədən hazırlanır? Ata: Kağızdan. Uşaq: Onda niyə ağacdan yığmırıq?

Kişi: Bu il hara gedək? Arvadı: Haradasa olmamışıq. Kişi: Mətbəxə gedək, mən oranı tanımıram.

İki dost: Sən evlənsən, arvadın sənə itaət edəcək? Kişi: Əlbəttə. Dostu: Sən də belə deyirdin, indi necə? Kişi: İndi arvadım da belə deyir.

Molla Nəsrəddin eşşəyini itirmiş, hər yerdə axtarırmış. Tapanda deyibmiş: Yaxşı ki, eşşəyin üstündə deyildim, yoxsa mən də itərdim.

Molla Nəsrəddindən soruşublar: Molla, dünyanın mərkəzi haradadır? Molla eşşəyinin ayağını göstərib deyib: Eləcə buradadır. İnanmırsınız, ölçün.

Molla Nəsrəddin göldə yoğurt mayalayırmış. Soruşublar: Molla, göldə yoğurt tutarmı? Deyib: Bəs tutsa necə?

Molla Nəsrəddinin qazanını borc alıblar, qaytaranda içində balaca qazan varmış. Deyiblər: Bu nədir? Molla deyib: Qazanınız bala doğub. Sonra qazanı yenə borc alıb, qaytarmayıb. Soruşublar: Qazanımız hanı? Deyib: Öldü. Deyiblər: Qazan da ölərmi? Deyib: Doğduğuna inanırsınız, öldüyünə niyə inanmırsınız?

Molla Nəsrəddin bir gün ağaca çıxıb oturduğu budağı kəsirmiş. Bir yoldan keçən deyib: Ay kişi, düşəcəksən ha! Molla düşəndən sonra adamın dalınca qaçıb deyib: Sən nə vaxt öləcəyimi də de!

Molla Nəsrəddin gecə həyətdə nəsə axtarırmış. Qonşusu soruşub: Nə axtarırsan? Deyib: Açarımı. Qonşu deyib: Harada itirmisən? Deyib: Evdə. Qonşu deyib: Bəs niyə burada axtarırsan? Deyib: Burada işıq var da!

Molla Nəsrəddini ziyafətə dəvət ediblər. Köhnə paltarla gedib, adam yerinə qoymayıblar. Qayıdıb kürkünü geyib gəlib, süfrəyə keçirdilər. Molla yeməyi kürkünə töküb deyib: Ye, kürk, ye! Sənə hörmət edirlər, mənə yox.

Molla Nəsrəddin bir dəfə minbərə çıxıb deyib: Ay camaat, mənim nə deyəcəyimi bilirsiniz? Deyiblər: Bilirik. Deyib: Onda deməyə ehtiyac yoxdur. Növbəti dəfə yarısı bilirik deyib, yarısı bilmirik. Deyib: Bilənlər bilməyənlərə desin.

Molla Nəsrəddindən soruşublar: Molla, sən yaxşı bilirsən, yoxsa eşşəyin? Molla deyib: Eşşəyim. Deyiblər: Haradan bilirsən? Deyib: Dünən ona ot ilə arpa qoydum. Otu yemədi, arpanı yedi. Mən olsaydım, otu yeyərdim.

Molla Nəsrəddin suya düşüb batırmış. Biri əl uzadıb deyib: Ver əlini! Molla verməyib. Başqa biri deyib: Tut əlimi! Molla tutub çıxıb. Deyiblər: Niyə? Deyib: Mən verməyə yox, tutmağa alışmışam.

Bir oğru Mollanın evinə girib heç nə tapmayıb. Molla yatağından deyib: Qardaş, mən gündüz bu evdə heç nə tapa bilmirəm, sən gecə nə tapacaqsan?

Molla Nəsrəddinin oğlu deyib: Ata, yuxuda plov yedim. Molla deyib: Kaş məni də oyandıraydın.

Molla Nəsrəddindən soruşublar: Neçə yaşın var? Deyib: Qırx. Bir neçə il sonra yenə soruşublar. Yenə deyib: Qırx. Deyiblər: Axı əvvəl də qırx dedin. Deyib: Mən sözümün üstündə duran adamam.

Molla Nəsrəddini şahın hüzuruna çağırıblar. Şah deyib: Molla, mənə yalan danış. Molla deyib: Vaxtım yoxdur, siz hamını qonaqlığa dəvət etmisiniz, mən də gedirəm. Şah deyib: Mən heç kəsi dəvət etməmişəm. Molla deyib: Yalan danışmağı buyurmuşdunuz da.